Honger naar de wereld en culinaire reizen – oftewel hoe je van je passies je broodwinning maakt.

Filip Turowski, bekend alsGłodny Świata, en eigenaar van de lekkerste blog over reizen en eten, liefhebber van de goede keuken en organisator van unieke kookworkshops. Als je op reis gaat naar het buitenland en niet weet wat je moet eten, dan garanderen we je: Filip is een meester in zijn vak. We vroegen hem hoe zijn reisavontuur begon, of de keuken een belangrijk onderdeel is bij het ontdekken van de cultuur van andere landen en welk ongewoon verhaal uit zijn reizen hem het meest is bijgebleven!

WINGS: Hallo Filip! We zijn blij dat je bereid bent om ons te vertellen over je culinaire reizen. We moeten toegeven dat we honger krijgen bij het zien van de gerechten die je op je sociale media laat zien! Om te beginnen een essentiële vraag: hoe is het idee ontstaan om je leven op reis door te brengen?

Filip Turowski: Hé! Leuk dat we even kunnen praten. Om je vraag te beantwoorden: het was een combinatie van een aantal dingen. Ten eerste voelde ik op een gegeven moment dat een vaste baan me erg beperkte en dat ik graag meer dan 26 dagen per jaar zou willen besteden aan het ontdekken van de wereld. Ten tweede begon ik een sterke innerlijke behoefte te voelen om iets groots, leuks en inspirerends te doen, iets wat me vleugels zou geven. En ten derde kwamen er in die tijd een paar interessante reisboeken in mijn handen terecht – met als belangrijkste mijn favoriet "Verkoop je koelkast en reis de wereld rond" – die bij mij het zaadje plantten voor een lang, onbegrensd en ongebonden avontuur dat… simpelweg geen deadline heeft! Het resultaat van dit alles was een zeer lange reis, die me op zijn beurt hierheen heeft geleid, waar ik nu ben – een leven in en van het reizen. En ik kan je vertellen dat dat echt geweldig is (glimlacht).

W: Op je blog vertel je over je waanzinnige reis naar Tokio. Waarom juist daar? Was je aangetrokken door de lokale keuken, of eerder door de cultuur en de uitzichten?

FT: Nou, dat ik mijn grote, lange reis juist in Japan begon, was eigenlijk het resultaat van met mijn vinger over de kaart te vegen (lacht). Toen ik ging zitten om mijn reis te plannen, begon ik na te denken over waar ik altijd al heen had willen gaan, maar waarvoor ik ofwel geen tijd, ofwel geen geld, ofwel geen enthousiasme had. Japan stond altijd hoog op mijn lijstje van reisdromen – vooral vanwege de cultuur die zo anders is dan de onze en vanwege de uitmuntende keuken, die versheid, eenvoud en ingrediënten van de hoogste kwaliteit hoog in het vaandel heeft staan. Ik vind het W heerlijk om terug te denken aan het Japanse en Koreaanse deel van mijn reis, want daar gebeurden veel magische dingen, zoals mijn verblijf in een piepklein ryokan, een traditioneel Japans pension in de Japanse Alpen, waar ik in de rotenburo zat – een buitenbad met heet, thermaal water - terwijl ik uitkeek over de met rode esdoorns begroeide hellingen, of het driedaagse avontuur in een boeddhistisch klooster, waar we aten, sliepen en onze tijd doorbrachten als monniken. Dat zijn geweldige herinneringen! 

W: Deze reis was het begin van je jaar durende reis rond de wereld, waarbij je maar liefst 12 landen hebt bezocht. Kun je achteraf één plek noemen die je het meest is bijgebleven?

FT: Dat is absoluut ieders favoriete vraag (lacht)! Nou, nee, dat kan ik niet, tenzij we hier de aanvullende vraag "vanwege..." aan toevoegen. Elke plek die ik heb bezocht, was op zijn eigen manier uniek, vooral dankzij de mensen die ik tijdens deze reis heb leren kennen. Er zijn echter een paar ervaringen die me bijzonder zijn bijgebleven, zoals de vijfdaagse trektocht door de Peruaanse bergen, die we afsloten in Machu Picchu, waar we het complex in de eerste stralen van de opkomende zon bewonderden; een nacht op de grootste zoutvlakte ter wereld, de Boliviaanse Sala de Uyuni; het eerder genoemde verblijf in een boeddhistisch klooster in Zuid-Korea of de eerste vulkaanbeklimming van mijn leven om de zonsopgang vanaf de top te zien. Dat waren voor mij echt magische momenten!

W: W zo'n reis heb je vast wel eens ongewone of grappige avonturen meegemaakt, bijvoorbeeld door culturele verschillen. Als je er één zou moeten kiezen die je het meest is bijgebleven, dan zou dat...

FT: Wat een verrassing van mijn Koreaanse vriendin! Toen ik in Seoul was, nam ze me samen met haar vriend mee naar de vismarkt – naast talloze kraampjes zijn er ook kleine restaurantjes waar je proberen gerechten met vis en zeevruchten. Alles is daar ontzettend vers, dus het is een geweldige plek, maar ik kreeg een zeer gewaagde opdracht - mijn vrienden vonden dat ik de zeer traditionele Koreaanse snack sannakji MOEST proberen. En let op, dit is een beetje macaber - sannakji bestaat uit gehakte octopusarmpjes die nog steeds een beetje kronkelen op het bord… Dus zit ik daar in kleermakerszit aan een heel laag tafeltje, voor me dat bewegende bord, en daarachter twee glimlachende gezichten die me strak aankijken en me met oprechte sympathie aanmoedigen om het te proberen. Nou, ik heb het geproefd en ik denk niet dat ik dat nog eens doe (lacht).  

W: En wat betreft de keuken? Welk land heeft je verrast met zijn nationale gerechten? 

FT: Ik ben al jaren een enorme fan van de Thaise keuken, die ik gewoon het lekkerst vind, en dat zal waarschijnlijk altijd zo blijven. Maar de Indonesische keuken van Bali staat op een even hoge plaats – ik herinner me nog hoe ik tijdens mijn eerste reis naar dit eiland enorm onder de indruk was van het aantal vegetarische en veganistische gerechten, allemaal buitengewoon aromatisch, eenvoudig en erg lekker. Dat is trouwens een van de redenen waarom ik terugkeer naar Bali, ook met mijn groepen tijdens de reizen die ik organiseer. We gaan altijd samen naar de leukste eettentjes op zoek naar de heerlijkste smaken en brengen echt veel tijd door aan tafel.

W: Misschien nu de andere kant op - is er een plek die je op culinair gebied saai en afgezaagd vindt?

FT: De Cambodjaanse keuken sprak mij het minst aan – ondanks regelmatige reizen naar daar en het proeven van verschillende gerechten en restaurants, vind ik het de minst inspirerende keuken, vooral in vergelijking met de buurlanden. Dat is trouwens misschien ook wel een beetje de vloek van de Cambodjaanse keuken – ze maakt geen schijn van kans in vergelijking met de Thaise of Vietnamese keuken. Maar om eerlijk te zijn: ook in Cambodja ben ik wel eens geweldige gerechten tegengekomen!

W: Als we het hebben over de keuken in verschillende delen van de wereld, is het zeker de moeite waard om het over veiligheid te hebben. Het in Azië populaire streetfood biedt enerzijds gemakkelijke toegang tot regionale, vaak buitengewoon smakelijke gerechten, maar anderzijds worden deze eetgelegenheden op geen enkele manier gecontroleerd. Heb je tips om enerzijds niet bang te zijn om op zulke plekken te eten, en anderzijds dit met de nodige voorzichtigheid te doen? Zijn er überhaupt richtlijnen?

FT: Ik zeg altijd – vooral als ik mijn reizigers meeneem naar de gekke Aziatische voedselmarkten – dat je vooral moet observeren. Laten we daarheen gaan waar veel mensen zijn, want dan is de kans op bedorven voedsel kleiner. Laten we plekken kiezen waar stoom en vuur uit de potten komen – de wokken moeten sissen en de ketels moeten stevig koken. Als de geur of smaak ons ergens onaangenaam lijkt – laten we het dan links laten liggen. Rauw vlees of vis in de volle zon? Laten we het maar laten zitten. Nodigt iemand ons opdringerig uit bij zijn kraam, waar niets gebeurt? Laten we glimlachen en nee schudden. Naar mijn mening zijn gezond verstand en bepaalde voorzorgsmaatregelen het belangrijkst: vaccinaties, handdesinfectiegel, eigen eetstokjes of een bestekset in de rugzak, of een probioticum, dat ik probeer regelmatig in te nemen tijdens reizen naar minder hygiënische, hete uithoeken van de wereld. 

W: En kun je je reizen voorstellen zonder nieuwe smaken te ontdekken? Het verkennen en je verdiepen in een nieuwe cultuur zonder culinaire ervaringen kan door sommigen als onvolledig worden beschouwd. Hoe zit dat bij jou? 

FT: Dat is onmogelijk! Voor mij zijn eten, koken, restaurants, cafés en het observeren van mensen daar een essentieel onderdeel van elke reis! Soms maak ik grapjes dat ik, voordat ik naar het hotel ga, eerst koffie ga drinken (lacht). Eten is een integraal onderdeel van elke cultuur, dus volgens mij heeft het geen zin om die cultuur te ontdekken zonder je smaakpapillen te gebruiken.

W: Als je onze social media volgt, vind je ook tips over in Polen. Dit is zeker een moeilijke vraag voor je... Welke regio van ons land bevalt je het beste wat betreft de gerechten? 

FT: Altijd en onbevooroordeeld - Podlasie! Ik maak natuurlijk een beetje een grapje - ik zal altijd ambassadeur zijn van mijn kleine thuisland en ik vind dat iedereen naar Podlasie moet gaan. Maar om je vraag te beantwoorden: ik denk dat het de moeite waard is om je te richten op de geweldige restaurants die we in Polen hebben en die op een buitengewoon charmante manier gebruikmaken van hun eigen regionale smaken. En het maakt niet uit of het een plek in Pommeren, Silezië of Podlasie is – het belangrijkste is dat we daar de eenvoudigste gerechten eten, bereid met de beste, seizoensgebonden en lokaal geproduceerde ingrediënten. Ik laat zulke plekken vaak zien op mijn kanalen en moedig iedereen altijd van harte aan om er de moderne, waanzinnige Poolse keuken te proeven! 

W: Nu een controlevraag: vind je, naast je liefde voor eten zelf, koken net zo leuk? Of is het juist het tegenovergestelde en houd je niet zo van urenlang in de keuken staan?

FT: O ja! Ik ben dol op experimenteren in de keuken, maar ik heb ook mijn favoriete, beproefde gerechten waarmee ik mijn gasten verwen. Maar ik zal eerlijk zijn: bij het plannen van het koken is tijd voor mij cruciaal, daarom kies ik voor gerechten en recepten die zo compact mogelijk zijn, waardoor ik zelden langer dan een uur in de keuken sta. Dat is trouwens een van de redenen waarom de wok en Aziatische inspiraties bij mij de boventoon voeren! Daar gaat koken echt razendsnel.

W: Tot slot nog één korte, maar voor ons zeer belangrijke vraag. Hoe bevalt ons nieuwe model polypropyleen koffers - Heron? We moeten toegeven dat je echt de eerste bent die het heeft getest en we waren een beetje nerveus of alles in orde is en of de koffers aan je verwachtingen voldoen...

FT: U kunt gerust zijn (lacht)! Ik ben onder de indruk van het lichte gewicht van deze koffers – zelfs het model in maat L, waarmee ik onlangs heb gereisd, lijkt buitengewoon licht. Ook de flexibiliteit van het materiaal waarvan ze zijn gemaakt is erg prettig – ik denk dat dit eindelijk de oplossing kan zijn voor mijn probleem met deuken in koffers. Het verleidt me om erop te springen! (lacht)

W: Dat horen we graag en we zijn blij dat onze koffers aan je verwachtingen hebben voldaan! Filip, hartelijk dank voor het gesprek vol interessante verhalen en tips, die zeker nog veel mensen zullen inspireren. We wensen je nog vele even smakelijke reizen toe!

 

***

WINGS is een merk dat ademt voor reizen, daarom willen we onze passie met jullie delen. Het interview met Filip Turowski (@glodnyswiata) is een van de geplande publicaties over inspirerende reizen.We zijn ook actief op andere communicatiekanalen, dus...Volg ons om op de hoogte te blijven.